Bookish Scriber

      Marahan siyang umupo sa kanyang kama at napabuga ng malakas na hangin bago binuksan ang sulat galing sa Inang niya. Nanginginig ang mga kamay na pinunit niya ang dulo ng sobre at malakas ang tahip ng dibdib na sinimulang basahin ang nilalaman niyon. “Nak, sabik na kaming lumuwas diyan para sa araw ng pagtatapos mo. Nanghiram kami ng tatlong libong piso kay Kapitana para ibili ka ng bagong barong kaya huwag ka nang mag-aalala sa susuotin mo. Sabi pa ng tatang mo ay maglilitson daw kami ng manok at dadalhin diyan. Masyado siyang sabik sa pagtatapos mo. Gab, pinasaya mo ng labis ang Nanang at Tatang dahil nagawa mong tapusin ang kolehiyo kahit na naghihikahos tayo. Siyanga pala, sunduin mo kami sa pantalan sa darating na linggo. Hindi namin kabisado ang pasikot-sikot diyan at baka maligaw pa kami. Huwag mong kalimutan na magpasalamat sa Diyos. Mahal ka namin.- Inang at Tatang.” Biglang lumabo ang paningin niya sa nabasa. Hindi niya namalayan na ang mga lu...

                  Araw ng sabado.   Huling umaga ng buwan ng Nobyembre. Bukas, pagsikat ng araw ay magsisimula na akong magbilang ng mga nalalabing araw bago ko muling makikita si Mama. Masaya ako na natatakot. Masaya dahil sa wakas, matapos ang halos anim na taon ay makikita ko na siyang muli. Natatakot dahil baka hindi na niya ako maabutan.             “Emily, may masakit ba sa iyo? Sandali, tatawag ako ng nurse.” Pinigilan ko si Ate Faith sa pamamagitan ng paghawak sa kanyang kanang braso.             “Okay lang ako, Ate.” pinilit kong ngumiti sabay pahid sa mga luha sa aking pisngi na hindi ko namalayang tumulo na pala. “Naalala ko lang si Mama. Gusto ko na siyang makita.”             “Kami rin naman. Lahat naman yata tayo ay sabik n...

  Disyembre 1, 2030 Dear Ana, Nagustuhan mo ba ang ibinigay kong pangalan sa iyo? Alam kong oo. Sorry at mula ngayon ay palagi na kitang kukulitin. Sina mama at papa kasi. Naririnig ko na naman sila. Nagsisigawan. Nagmumurahan. At nagkakasakitan. Narito ako ngayon sa loob ng aparador namin, nagtatago. Ayoko ko silang marinig. Nasasaktan ako.   Disyembre 16, 2030 Dear Ana,             Kumusta na? Alam mo bang unang araw ng simbang gabi ngayon? Pasko na pero hindi ko ramdam. Nag-aaway na naman sila. Nagkakasakitan ulit. Sinampal ni papa si mama. May tinatago raw siyang lalaki. Kitang-kita ko ang mga nangyari. Wala akong magawa kundi umiyak.   Enero 1, 2031 Dear Ana,             Happy New Year! Alam mo bang ito ang pinakamalungkot na araw sa buong buhay ko? Bagong taon ngayon pero hindi ko ramdam. Hindi kami naghanda at nagsaya. Nag-aaway na naman...

  “Hindi ka magtatagumpay sa buhay!”   Masakit man pakinggan pero iyon ang naging inspirasyon niya para magbanat ng buto tuwing gabi at magsumikap maglakad ng halos tatlong kilometro araw-araw para pumasok lang sa paaralan. Ayaw niyang matulad sa karamihan ng kanyang mga kaedad na kung hindi nag-asawa sa murang edad ay nakontento na lang maging katulong sa Maynila.. Maliit man siya sa paningin ng karamihan, mataas naman ang pangarap na mayroon siya. Hinding-hindi niya makakalimutan ang araw na lumuwas siya ng Maynila para pag-aralin ng kanyang Tiyahin. Nakayuko lang siya habang sipit ang maliit na bag na kinalalagyan ng kanyang mga damit habang nasa unahan naman ang tatay niya na buhat ang isang malaking plastik na may lamang kalabasa at mais. Wala itong imik mula pa nang malaman nitong aalis na siya. Hindi kasi ito payag na umalis siya pero hindi siya nagpapigil. Kakayanin niyang malayo sa pamilya alang-alang sa pangarap na mayroon siya.   “Oy, saan ang punta n...