Camilla

 

Camilla

 

 

            Bagong bahay means bagong buhay. Pakiramdam ni Eula ay isa siyang ibon na ilang taon ding nakakulong at ngayon ay malaya nang makakalipad sa kahit saan man niya gustuhin. Magagawa na niya lahat ng kanyang naisin. Maganda nga talaga kapag may sarili ka nang trabaho at kumikita na dahil para na iyong pintuan para sa mas exciting ngunit fulfilling na buhay. Ikaw na ang magdedesisyon sa kung anong uri ng future ang gusto mong buuin. Mas mararamdaman mong ikaw na ikaw ang sarili mo.

            Nakangiti siyang umupo sa bagong bili niyang couch. Maliit lang iyon kung tutuusin. Dalawang tao lang ang kasya. Hindi rin kalakihan ang bahay na nabili siya murang halaga dahil ayon sa agent na kanyang naka-usap ay aalis na raw papuntang abroad  ang dating may-ari kaya ibenenta na lamang sa murang halaga at madalian pa talaga. Gawa sa matibay na kahoy ang bahay. Ayon sa kanyang narinig mula kay Vince, ang agent na nagbenta sa kanya ng bahay ay panahon pa raw ng kastila itinayo ang bahay. Ilang beses nga lang ni-renovate para magmukhang bago ngunit nasa itsura pa rin nito ang unique na structure at katangian nga mga bahay na itinayo noong Spanish  era. Dalawa ang kwarto at isang banyo. Mayroon ding kusina na mas malaki pa sa salas. Mukhang mahilig magluto ang dating may-ari ng bahay dahil makikita rin sa kabuuan niyon. Maraming kahon na maaaring paglagyan ng mga gamit kusina. May mga nakausli pang lagayan ng mga sandok na kulay ginto at sa ibabaw naman maliliit na parahibang lagayan ng mga kutsilyo. Bawat dekorasyon yata sa kusinang iyon ay detalyadong pinag-isipan ng may-ari. Pinakagusto niya sa lahat ay ang chandelier na nakasabit sa pinakagitnang bahagi ng kisami. Hugis bilog iyon na may disenyong parang bulalakaw na nahuhulog sa lupa. Kung hindi nga lang siya nakaramdam ng pangangalay ng leeg sa kakatingala sa itaas ay hindi pa niya tatanggalin ang kanyang paningin mula doon. Sa gitna naman ay may malaking kahoy na mesa na halatang ilang taon na ring ginagamit dahil sa dami na ng gasgas at bakas ng hiwa roon pero andun pa rin naman ang sinasabi nilang elegance. Pasalamat nga siya at may ibang gamit pang iniwan doon ang may-ari para magamit din naman niya. Sa kanyang kwarto naman ay may malaking kama sa gitna at lumang tukador na may malaking salamin na may disenyong bulaklak. Amaze na amaze nga siya habang tinititigan iyon ng mabuti kanina. Ang unique kasi ng pagkakagawa . Ilan din iyon sa mga gamit na naiwan ng may-ari. Sabi ni Vince at gamit talaga iyong ng naunang may-ari ng bahay. Hindi na dinadala ng mga sumunod na nagmay-ari ng bahay dahil sa sobrang bigat niyon. Halos limang hanggang walo katao pa yata ang kailangang magtulungan bago mabuhat  ang mga kasangkapan ayon pa rito.

            “Hello home. My name is Eula. What about you?” Parang timang na kausap niya sa sarili. “I hope na magkakasundo tayong dalawa.”

 

 

Mi amor… Camilla…

Nagtayuan ang kanyang balahibo dahil sa malakas at malamig na ihip ng hangin mula sa nakabukas na bintana. Nakalimutan yata niyang isara matapos mag-ayos ng kanyang mga gamit kanina. Napatingin siya sa lumang orasan na nakasabit sa dingding. Ang mga kamay niyon ay nakatigil sa oras na alas dose y medya.

“Adik..” Napatik niya ang sariling noo nang maaalalang sira nga pala iyon.

Tumayo siya at tinungo ang kwarto. Doon kasi niya naiwan ang bag niya kanina. Kinuha niya ang cellphone at tiningnan ang kung anong oras na. Alas-diyes. Ang bilis ng oras. Parang kanina ay alas-otso lang ng umaga. Gusto pa sana niyang magluto ng binili niyang sariwang bangus kanina ngunit naisip niyang magpadeliver na lang ng Jollibee. Isa pa, gabi na masyado. Baka abutin pa siyang hating-gabi kung magluluto pa siya.

Palabas na sana siya ng kwarto nang may mahagip ang kanyang peripheral vision sa salamin na parang may dumaan.

Kunot ang noong tiningnan niya ang apat na bahagi ng kanyang kwarto. Imposible namang pusa iyon dahil sarado ang bintana.

 

Mi amor… Camilla…

 

Muli siyang nakaramdam ng panlalamig.

 

“Pagod lang ‘yan, Eula.” Tinapik niya ang sariling balikat. Hindi kasi siya ang tipo ng tao na madaling maniwala sa mga bagay-bagay na wala naming proof kung nage-exist nga ba talaga o hindi.

Nag-order lang siya ng isang spaghetti na may kasamang hamburger. Hindi naman kasi siya malakas kumain. Kaya nga niyang mabuhay kahit dalawang itlog lang ang kainin sa buong araw. Ilang minuto lang ang may nag doorbell na. Iyan talaga ang gusto niya sa fastfood na ito kasi hindi delayed ang delivery.

“Good evening, Maam. This is your Jollibee delivery.” Iniabot nito sa kanya ang supot ng kanyang inorder. “I receive 500. 410 po ang change niyo, Maam.” Matapos nitong maiabot ang sukli niya ang napatingin ito sa kanyang likuran.

“Thanks.”

“Ang pogi ni sir ah. Magandang gabi po sa inyo.” Wika pa nito bago umalis. Naiwan naman siyang nakakunot ang noo. Napatingin na rin siya sa kanyang likuran. Pinagloloko ba siya ng delivery boy na ‘yun?

“Adik ‘yun a.” napailing na lamang siyang sumalampak sa couch. Ngayon lang siya nakaramdam ng matinding gutom. Hindi nga inabot ng kinse minutos at naubos na niya ang kanyang inorder. Nagpahinga lang siya saglit bago naligo. Ilang minuto lang din ulit ang lumipas bago siya nakatulog.

 

 

Mi amor… Camilla…

 

Napabalikwas siya ng bangon. Hindi niya alam pero may kung anong boses na bumulong sa kanya. Ang klase ng boses na parang sinasakal siya. Mas lalo niyang naramdaman ang lamig na dala ng hanging disyembre. Kinuha niya ang cellphone at tiningnan kung anong oras na.

“Twelve-thirty…” mahinang anas niya. Ibig sabihin ay isang dalawang oras at kalahati palang siyang nakaidlip. Matutulog n asana siya ulit ngunit bigla siyang nakadama ng uhaw. Kusot ang mga inaantok na matang lumabas siya ng kwarto. Tinungo niya ang maliit reef at kumuha ng isang basong tubig.

 

 

Mi amor… Camilla…

 

Muntik na niyang mabitawan ang hawak na baso. Tumingin siya sa paligid. Ayaw niyang matakot ngunit ang mabilis na tibok na mismo ng kanyang puso ang nagtaksil sa kanyang isip.

 

“Mi amor Camilla.” Hindi niya alam pero bigla na lamang iyong lumabas sa kanyang bibig. “Who the heck is Camilla?” mahinang tanong niya sa sarili habang inaalala kung kalian o saan ba niya narinig ang mga salitang iyon pero walang pumapasok sa utak niya. Muli niyang pinilig ang ulo. Inisip na lamang niya na marahil ay ganoon talaga ang nagyayari kapag nagsolo na. Kung anu-ano na lang ang pumapasok sa isipan para takutin ang sarili.

Pabalik na sana siya ng kwarto dala ang isang baso ng tubig nang bigla na lamang tumunog ang lumang orasan sa salas. Muntik pa niyang mabitawan ang hawak na baso sa sobrang gulat.

“What the f-“ bigla siyang natigilan. That century old pendulum clock is not functioning anymore!”

 

 

Mi amor… Camilla…

 

Napahawak siya sa leeg dahil sa malamig na hanging dumampi doon. Muling tumunog ang orasan. Mas malakas at mas nakakatakot pakinggan. Ayaw niyang mag-isip ng kung anu-ano pero aminin man niya sa hindi ay nanginginig na talaga sa takot. Dali-dali niyang tinungo ang kwarto at kinuha ang cellphone. Dinial niya ang numero ni Vince. Kagat-kagat ang mga kukong sumiksik siya sa gilid ng kanyang kama. Ring lang ng ring sa kabilang linya.

“Answer the phone please…” mahinang usal niya.  Ilang sandali pa ay may boses siyang narinig mula roon. “Vince? Hello? Vince?”

“Mi amor, Camilla…” bigla niyang nabitawan ang cellphone. What the hell is happening here?

“Mi amor, Camilla…” umalingawngaw sa apat na sulok ng silid ang tinig na animo’y nagmula pa sa ilalim ng lupa.

“Stop it!” malakas na sigaw niya. Nagsimula na siyang manginig sa sobrang takot. Naluluha na rin siya. “Sino ka ba? If this is a joke, I’m telling you, it’s not funny kaya tumigil ka na!”

 

 

Mi amor… Camilla…

 

Biglang bumukas ang mga kahon ng lumang tukador kasunod niyon ang malalakas na ingay na parang nagbagsakang mga kagamitan sa labas ng kwarto. Panay din ang tunog ng orasan sa labas na mas lalong dumagdag sa takot na nararamdaman niya ngayon.

“Ahí estás, Camilla…su esposa..”

“Anong? Ahhh!!!” tili niya nang may humaplos sa kanyang pisngi. Sa sobrang pag-atras niya ay nahulog pa siya sa kabilang side ng kama.

“Mi Camilla.” Lumakad ito palapit sa kanya. Nakasuot ito ng magara ngunit sinaunang kasuotan. Hindi rin ito mukhang Pilipino dahil sa itsura nito. Kulay brown ang buhok at matangos ang ilong.   “Estás de vuelta.” Akma nitong hahawakan ang kanyang pisngi ngunit mabilis siyang umiwas at gumapang palayo mula rito. Ayaw man niyang maniwala but ghosts are real! Totoo sila at ang isa ay nasa mismong harapan niya!

“H-Hindi ako si Camilla!” sigaw niya sa kastilang multo sabay tayo at patakbong tinungo ang pinto.

“No puedes escapar de mí, Camilla! Eres mío!” sinakop ng galit nitong boses ang buong kabahayan.

“T-Tulong!” ilang beses niyang sinukang  buksan ang pinto ngunit ayaw bumukas. Halos hindi na rin gumagana ang utak sa kung ano ang dapat gawin.

“Eres mío, Camilla!”

“Shit! Shit!” hindi niya alam kung beses na ba siyang nagmura dahil sa sobrang takot at pagkakataranta.  “Ano ba ang kailangan mo? Hindi ako si Camilla!”bulyaw niya rito.

“Camilla…” lumulutang na lumapit ito sa kanya. “Tu nombre es Camilla.”

“Tama na!” muli siyang nagtatakbo paputang kusina. Agad niyang kinuha ang kutsilyo pero agad din iyong binitawan nang marealize na kahit ilang kutsilyo pa ang isaksak niya ay wala iyong laban sa multong nagpupumilit na siya si Camilla. Para siyang nauupos na kandilang naupo sa sahig. Tinakpan niya ang magkabilang tenga at nag-usal ng kung anu-anong panalangin.

“Mi amor, Camilla…”

“Tama na! Tama na… maawa ka. Please Lord. Help meee. Ayoko na”

 

Mi amor… Camilla…

 

“Iha? Eula?! Buksan mo ang pinto!” bigla siyang natigil sa pagdarasal dahil sa malalakas na katok  mula sa labas.

“A-aling Rosing?” ang kapitbahay niyang matanda na nakilala niya kanina. “Aling Rosing!” patakbo niyang tinungo ang pinto. Gusto niyang maglupasay sa tuwa nang mabuksan niya iyon. Agad niyang niyakap ang matanda  habang umiiyak ng malakas. Naalala niya ang sinabi nito sa kanya kaninang umaga.

 

“Huwag mo nang ipagpatuloy ang paglipat, Iha. May dalang malas ang bahay na iyan.”

 

Kinabukasan ay nagtungo siya ng opisina UT Properties. Hinanap niya si Vince ngunit wala raw silang agent na may ganoong pangalan. Natigilan lamang ang babaeng napagtanungan niya nang banggitin niya ang address ng bahay na kanyang nabili.

“Hindi na po namin iyon benebenta, Ma’am. Marami na po kasing buyer ang umaalis doon kahit isang beses palang silang natulog doon. Ayon nga po sa kanila ay may kung anong kababalaghan sa bahay na iyon.” Natigilan siya sa sinabi nito. “Teka, naalala ko na po. Ang pangalan yata ng may-ari ng bahay na iyon ang kastilang mag-asawa. Senor Vincente at Senora Camilla po yata ang pangalan nilang dalawa. Tragedy nga po ang lovestory nila dahil dahil nagkagusto sa ibang lalaki ‘yung babae. Nagtangka pa nga yatang tumakas kaso nahuli siya ‘nung Senor Vicente at kinulong sa bahay na iyon.

Muling nagtayuan ang kanyang mga balahibo. Her full name is Eula Camilla!